به برادر سیاهم 1
برادر! اشک در چشمان ، در این شبهای پر وحشت
چه غمگین نغمه ها کز سینه ای خونین سرودستی !
به خاک مصر، اهرامی که گردون سود از رفعت
به نام وکام دژخیمان خود برپا نمودستی
*
شکار آدمی گشتی، اسیری بسته در غلها
به غربت رفته ای مطرود و خوار وبی نواو برگ
بلی، طی هزاران سال نکبت خیز وحشت زا
هماره بود تنها سرنوشتت: بردگی یامرگ
*
گریزنده ز صیادان نهفتی روی در جنگل
خموش و بی زبان در کام مرگی بی امان رفتی.
بدان را گاه در چنبر، ددان را گاه در جنگل
تب آلود و هراسان و نژند و خسته جان رفتی
*
پس آنگه از اروپا گشت صیادی دگر پیدا
ز صیادان پیشین مکر و شیادیش افزون تر
زرت را برد وبا خرمهره ات بفریفت بی پروا
زنت را از کنارت در ربود و برد در بستر
*
بدزدید از بر تو کودکان نازنینت را
که با صد خواری و خفت غلامی بارور گردند
دهل های قبایل در نوا آمد به افریقا
که تا از این بلای تازه مرد و زن خبر گردند
*
خبر گشتند کشتی ها رسید از ساحل دوری
که آنجا پنبه یزدان است و زر سلطان ؟ آور
تو را شد حاصل ایام ، رنجوری و مزدوری
به زیر پرتوی سوزان مهر آتشین پیکر
*
ترا گفتند مدح خواجگان آدمی کش کن
برای شادی آنان بکن رقص طرب خیزی
بفکر عالمی دیگر دل آزرده را خوش کن
در این عالم مجو چیزی که خود زنگی نا چیزی!
*
کنار شعله رقصنده با آهنگ رویایی
شکایت ها گهی سر کرده ای از روز گار خود
بدان الفاظ بی پیرایه و افکار سودایی
سبکتر کرده ای بار دل اندوهبار خود
گهی با آنکه رنجت بی کران بود و غمت افزون
به شادی در کنار آتشی رقصنده رقصیدی
به بانگ طبل ها و سازها با سینه ای پر خون
گهی خواندی سرود نغزی و گه نیز خندیدی
*
یکی طوفان زرقص و جنبش آوردی پدید آنگه
که ضرب جاز شاد و پر طرب را ساز می کردی
بدین موسیقی عالی به نزد مردم آگه
تو افریقا و روحش را بلند آواز میکردی
*
از آن توست آری ساحل این شط پهناور
که با موج خروشان می شتابد سوی آینده
بهل تا در شعاع آتشین خورشید جانپرور
بسوزاند غمی را کان بجانت آذر افکنده
*
بسوی ما فرست ای مهر ، نور دل فروزی را !
که شادی آورد زی کلبه اندهِ سرشت ما
بخشکاند سرشت مادران تیره روزی را
که از آن آبیاری گشت مرز چون بهشت ما
*
رسد آن دم که خلق راد ما از رنجها رسته
کند بر پای کاخ پر شکوه عهد نو آیین
شود کنگو ظفرمند و عدویش خوار و بشکسته
در اینجا : قلب افریقای خون آلود ، خشماگین !
ــــــــــــــــــــــــــــــ
) 24 بهمن 1339 ، پاتریس لومومبا نخست وزریر قانونی گنگو به دست مزدوران امپریالیسم به قتل رسید . وی مظهر پایداری دلاورانۀمردم آفریقا در برابر امپریالیسم است .
نقل از : نامۀ مردم ، دورۀ هفتم ، سال اول ، شمارۀ 166 - بهمن ماه1358
نوشته شده توسط دوستداران احسان طبری در روز یکشنبه 14 بهمن ماه سال 1386 ساعت
09:52 AM