مقالات سیاسی : فرد انقلابی در زندگی عادی
فرد انقلابی در محل کار ، کسب ، کوی و برزن ، مسافرت ، آموزشگاه ( به عنوان آموزگار یا آموزنده ) ، اجتماع همکاران ، اجتماع افراد محل ، اجتماع اعضاء خانواده ، مهمانی ، گردش و غیره و غیره ناچار شرکت دارد . هدف او در تمام این عرصه ها باید این باشد که اعتماد را به صداقت و لیاقت خود جلب کند ، زیرا تنها به این ترتیب او قادر است که در آن ها تأثیر کند . کسب حیثیت از راه ادب سالوسانه ، لاف و گزاف ، وعده های بی پشتوانه ، زیرکی و زبلی ، به رخ کشیدن القاب و درجات ، ممکن نیست. کسب حیثیت معنوی و احترام و اعتماد واقعی دیگران تنها زمانی میسر است که افراد حس کنند : الف- شما انسانی شریف ، صدیق ، صریح ، مهربان و مؤدبید ؛ ب- شما گفتار و کردارتان با هم منطبق است . احساس مسئولیت دارید ؛ ج- شما در کارهای معینی لائق و واردید و کاری را که به شما رجوع کنند ، یا خود به عهده بگیرید انجام خواهید داد و در اجراء آن عمل ، حساب گری شخصی نخواهید داشت . البته افرادی هستند که از راه خوشمزگی ، کارگشائی ، روش های فروتنانه و بی پیرایه ، نوعی جاذبۀ شخصی ، محبت جمع را جلب می کنند و این ها ابداً بد هم نیست . ولی صحبت بر سر جلب اعتماد عمیق است . و آن کار ساده ای نیست. فرد انقلابی ای که در محیط خود بی حیثیت و منفور باشد ، مفت نمی ارزد و البته ممکن است گاه محیط ها ، فریب یک آدم " عوضی " را بخورند و یک آدم حسابی را طرد کنند . چنین امری متأسفانه رخ می دهد . ولی نمی تواند طولانی باشد . فرد انقلابی در این جریان باید صبور باشد . رفتار خود را به درستی ارزیابی کند و علت اشتباه محیط خویش را بفهمد و تا آنجا که رواست به داوری بهتر محیط کمک رساند . نرنجد و به خشم نیاید . زیرا رنجش و خشم مشاوران بدی هستند . به هر جهت مردم در اغلب موارد کم اشتباه می کنند . زیرا قادرند به شما آن طور بنگرند که هستید و نه آن طور که شما مایلید خیال کنند . جامعه در داوری خود طی مدتی ممکن است سخت گیر باشد ، ولی عادل است . در چنین مواردی شاید دست به مقایسه بزنند و لندلندکنان بگویند : " فلان کس آن طور بود ولی چیزی در باره اش گفته نشد . چرا به من ایراد می گیرند . " این نوع مقایسه ها و در نتیجه ، این قبیل لندلندها بجا نیست. محیط می تواند جائی را نبیند و جائی را ببیند . نمی توان توقع " سوپر کومپیوتری " از محیط داشت . نمی توان آن را " اَبَر داور خطاناپذیر " دانست . ولی اگر محیط در اکثریت خود ، شما را به سببی طرد کرد ، انتقاد کرد ، به خود آئید و به جای خود دفاعی ، سبب یابی کنید و به علاج خود بپردازید . تجربه نشان داده است که قضاوت عمومی جمع بزرگ بی پایه نیست . خود دفاعی ، صفت بدی است ولی خودسنجیِ عادلانه ، صفت خوبی است . بُراق شدن در مقابل انتقاد دیگران ، روش ناروائی است ولی شنیدن صبورانۀ نظر انتقادی ، قبول عناصر درست و پاسخ معتدل و خونسردِ توضیحی به عناصر نادرست ، روش روائی است . ما به افراد انقلابی با حیثیتی در محیط خود نیاز داریم که در مواقع حساس ، همه به سخن و کنش او با توجه بنگرند و حتی از آن پیروی کنند . ما به انقلابیون با حیثیت و با شخصیت نیازمندیم و کسب حیثیت و شخصیت ، کار ساده ای نیست ؛ به کار مجدانه ، فداکاری ، صبر و تحمل نیاز داریم. مرد مصاف در همه جا یافت می شود در هیچ عرصه ، مرد تحمل ندیده ام
نوشته شده توسط دوستداران احسان طبری در روز جمعه 1 شهریور ماه سال 1387 ساعت
1:03 PM
پیوند
| |
چاپ
|
دیدگاه های شما [1]
آخرین مطالب
|