انجمن دوستداران احسان طبری

ماتم مرگ را به دور افکنیم و باورمند باشیم که اصالت با زندگی است و بشر آن را بیش از پیش خواهد آراست، و آوند آن را از زلال بهروزی خواهد آموخت. احسان طبری

کتاب خانه

آثار احسان طبری

· سطح امروزین فلسفه

· قصه ی شغال شاه

· جستار هایی از تاریخ

· داستان و داستان نگاری

· چهره یک انسان انقلابی

· از میان ریگها و الماسها

· درس های پیکار

· سیر تـکوین ماده و شعور

· رانده ستم و چهره خانه

· راهی از بیرون به دیار شب

· زایش و تکامل تئوری انقلابی

· مارکسیسم لنینیسم به زبان ساده (الفبای مبارزه)

· آموزش فلسفه علمی (بنیاد آموزش انقلابی)

· تئوری سیستمها و اصول دیالکتیک

· فروپاشی نظام سنتی و زایش سرمایه داری

· مسائلی از فرهنگ و هنر و زبان

· بــرخــی انـدیـشــه ها درباره دیالکتیک

· سیـسـتم و بــرخـورد سیستمی

· جامـعـه ایـران در دوران رضا شاه

· برخی بررسی ها درباره جهان بینی ها و جنبش های اجتماعی در ایران

سخنرانی ها

· دیالک تیک

· بابی سندز

· ناکجا آباد

· کافکا

مقالات سیاسی : فرد انقلابی و خودآموزی و خود نقادی

فرد انقلابی باید به آموختن و بالا بردن سطح شناخت خود و نیز به اصلاح دائمی خود توجه کند ، یعنی آموزگار و مربی خود باشد.

امروز دانش های طبیعی و اجتماعی ، منطقی ، اسلوبی و عملی و نیز فن(تکنیک) و هنرها ، بسطِ حیرت انگیزی یافته اند .

در فارسی می گویند : " بی مایه فطیر است . " تفکر انسانی بدون مایۀ شناخت و معرفت ، ثمره ای نمی دهد .

کسی که خواندن و نوشتن نمی داند ، اگر می خواهد دو چشم دیگر علاوه بر چشم های طبیعی خود بیابد ، باید خواندن و نوشتن بیاموزد .

کسی که از علوم و فنون و تمرین های عملی و اشکال هنری بی خبر است ، چگونه می تواند گفته ها و نوشته ها را بفهمد ، فکر کند و فکر خود را بیان دارد ؟ از خود و دیگران دفاع کند ؟

همیشه معلم در دسترس نیست ، لذا یک فرد منظم و منضبط انقلابی توجه دارد که از راه خواندن و شنیدن و پرسیدن و اندیشیدن ، مرتباً معماها و مشکلات خود را حل کند و سطح معرفت خود را بالا ببرد .

وقتی انقلابی یعنی مصلح جامعه ، این چه مصلحی است که جامعه را نشناسد ، از قوانینش بی خبر باشد ، از تاریخ و جغرافیا و ادبیات میهن خود تصور نداشته باشد . ما این معرفت حداقل را باید بیاموزیم . این سلاحی در نبرد زندگی است و هر قدر از این سطح حداقل ضرور بالا برویم ، چه بهتر .

البته توده های زحمتکش که سپاه عمدۀ انقلابند از جهت مادی و وقت ، مشکلات زیادی دارند تا به خودآموزی دست زنند . امروزه رادیو ، تلوزیون و دیگر رسانه ها کار خودآموزی سمعی – بصری را آسان تر کرده اند . تا زمانی که توده های محروم نفهمند که دنیا در چه حال ، ایران در چه حال و وظیفۀ انسانی و میهنی آن ها چیست ، بهره کش بی رحم از جهل توده ها استفاده می کند . جهل پایۀ ظلم است . اگر جهل نباشد ظلم دوامی ندارد .

خوشا بر آن روز که اکثریت توده های جهان به چهار حقیقت اولیه پی ببرند:

1- بهره کشی یک انسان از انسان دیگر و گرد آوردن سود و تبدیل سود به سرمایه و سرمایه به قدرت برای سروری بر بهره دهان رنجبر کشور خود و کشورهای دیگر ، جنایت است و باید به آن خاتمه داده شود .

2- بهره کشی به سود نظام خانی – عشیرتی (پاتریارکال) ، ملاکی – رعیتی (فئودالیسم ) و سرمایه داری – کارگری ( کاپیتالیسم ) در می آید . الآن در دنیا به طور عمده سرمایه داری مسلط است . سرمایه داران ابتدا باهم رقابت داشتند و به سود حد متوسط راضی بودند . بعد با هم ساختند و مؤسسات انحصاری از یک ملت یا چند ملت ساختند تا سود حداکثر انحصاری را به دست آورند : کالاهای خود را گران بفروشند و جنس دیگران را ارزان بخرند و مواد معدنی ، مواد کشاورزی آسیا و آفریقا و آمریکای لاتین و مرکزی را سرمایه داری آمریکا و کانادا و اروپای غربی و ژاپن و آفریقای جنوبی ، صاف و ساده غارت می کنند . تنها در سال 1981 مبلغ سود ویژۀ آمریکا از جهان سوم از هشتاد میلیارد دلار بیشتر و سه برابر سرمایه گذاری اولیه بود .

3- نظام بهره کشی ریشۀ تیره روزی خلق هاست و این دروغ است که خداوند قسمت اکثریت مردم ، قسمت زحمتکشان را فقر و جهل و بیماری و ترس ، قسمت یک اقلیت ممتاز را که غارتگران ثروت و قدرت هستند ، آسایش و خوش باشی ساخته است . این نوع قضاوت ها را ، روحانی نمایان " وعاظ السلاطین " ، در میان مردم رائج ساخته اند تا مردم را در اسارت خان و مالک و سرمایه دار ، نگاه دارند و خود از این غارتگران مزد بگیرند.

4- مبارزۀ متشکل و هم صف همۀ زحمتکشان و مستضعفان عالم علیه بهره کشان و استعمار طلبان و بر رأس آنها میلیاردرهای آمریکا به سود استقلال و ایجاد عدالت اجتماعی و قدرت زحمتکشان یدی و فکری مسلماً می تواند پیروز شود . این مبارزه به آگاهی و ایثار نیازمند است . این مبارزه صلح ، آزادی ، رفاه و رهائی زحمتکشان از اسارت را به همراه خواهد داشت . سرانجام بشریت از تیره روزی رهائی خواهد یافت .

این حداقل را باید هر دهقان روستانشین ، هر شبان عشیرتی و چادرنشین تا اعماق روحش درک ، سپس موافق درک خود عمل کند . تا چه رسد به کارگران که پیشتازان و طلایه داران زحمتکشانند .

اما منظور ما از خودنقادی ، یعنی بر خلاف خودپسندان و خودمحوران و خودخواهان ، به خود ، از فاصله و با نظر انتقادی نگریستن.

غریزۀ مقتدر حفظ نفس ( خودپاسی) ما را بدان سو می کشاند که از همه چیز خود دفاع کنیم ، حتی از معایب خویش .

باید با این " دیو درونی " ، با این " نفس امّاره " مبارزه کرد . نبرد با خود ، بخشی است از نبردی که یک انقلابی می کند . همۀ زندگی نبرد و تلاش است حتی علیه خود .

یک عیب تربیت سنتی ایرانی آنست که کودک را زیاد نوازش می کنند و به اصطلاح او را " لوس " بار می آورند . خشکی و خشونت هم کودک را عقده ای و بی محبت می سازد . در این وسط ، بین این دو قطب ، راهی است : تربیت با احساس مسئولیت برای سرنوشت کودک ، تربیت آگاهانه و دارای مبنای علمی .

ولی ما هنوز در گسترۀ چنین تربیتی نبوده ایم و نیستیم . لذا باید بکوشیم تا نقائص خود را دریابیم و با مبارزه عنودانه در رفع آن ها بکوشیم . به قول رُمن رولان :

" اگر بر خویش خواهی گشت پیروز

به ضد خود نبردی کن شب و روز

پس آنگه میرسد آخر فرا چنگ

مرآن صلحی که باشد زادۀ جنگ